Gniazdo ma formę dużej otwartej platformy z gałęzi o wysokości 14–20 cm i średnicy 15–40 cm. Umieszczone jest wysoko na kolczastym drzewie lub kaktusie. Często guiry wykorzystują gniazda w następujących po sobie latach, naprawiają je i dodają zielone liście do wyściółki. Czasem przejmują stare gniazda przedrzeźniaczy Mimus i uzupełniają je. Zdarza im się składać jaja w gniazdach innych ptaków, między innymi karakar brązowych (Phalcoboenus chimango) i czajek miedzianych (Vanellus chilensis).

Zamiast pojedynczego zniesienia w jednym gnieździe znajdują się jaja od kilku samic; nieliczne pary gniazdują pojedynczo. Z jednego gniazda może korzystać do 13 osobników. Jaj może być od 4 do 30, przeważnie jest to od 8 do 10. Ich rozmiary znacznie różnią się w zależności od populacji. Mają skorupkę barwy od niebieskiej do zielonkawoniebieskiej, pokrytą kredowobiałymi plamami o zmiennych kształtach. Wysiadywanie trwa 12–15 dni. Niepokojone młode opuszczają gniazdo w wieku 5–6 dni. W spokojnych warunkach w pełni opierzają się po 12–15 dniach życia. W ciągu miesiąca osiągają właściwe dla dorosłych osobników rozmiary ciała. W razie wypadnięcia z gniazda wspinają się z powrotem, pomagają sobie skrzydłami, którymi przytrzymują pień.