W drugiej połowie XVII w. polscy Żydzi utrzymywali kontakty handlowe ze śląskimi Żydami. Kupcy z Rzeczypospolitej przyjeżdżali na jarmarki do Wrocławia, Brzegu, Nysy i Opola. Głównie Żydzi trudzili się handlem, wyrobami metalowymi z brązu, mosiądzu, a także cyną, srebrem. Ponadto prowadzili oni obrót zbożem, przyprawami korzennymi, owocami południowymi, wełną oraz skórami.
XIX wiek W XIX wieku nastąpiło w Nysie odrodzenie społeczności żydowskiej. W roku 1815 ponownie założono cmentarz żydowski. Tym razem znajdował się on nieopodal cmentarza katolickiego oraz ewangelickiego (okolice al. Wojska Polskiego oraz ul. Kaczkowskiego). W 1838 roku gmina żydowska zakupiła od poborcy Augusta Leubuschera z Wrocławia grunt przy ówczesnej Weberstraße, gdzie wybudowano pierwszą murowaną synagogę zwaną Starą Synagogą.
Już w czwartej dekadzie XIX wieku Żydzi stanowili 2,5% ogółu ludności Nysy (278 Żydów na 11 086 mieszkańców). W ówczesnych czasach Semici byli bardzo dobrze zasymilowani ze społecznością niemiecką. W Archiwum Państwowym w Opolu znajduje się niemiecki tekst przysięgi miejskiej złożonej w grudniu 1841 r.