przez osiedlającego się w Nysie kupca Louisa Schnitzera, który był ojcem sławnego podróżnika, lekarza i polityka Eduarda Schnitzera (Mehmed Emina Paszy).
Na rok 1864 szacuje się maksimum liczebności społeczności żydowskiej – były to 464 osoby, przez co już 7 lat później Gmina zdecydowała się na powiększenie cmentarza. Do końca XIX stulecia nyscy Żydzi odcisnęli swoje piętno w mieście stając się elitą gospodarczą oraz polityczną w Nysie.
Końcowe dekady XIX wieku to emigracja Żydów nyskich na zachód (m.in. do Wrocławia oraz Berlina – dwóch największych miast tamtych czasów w Cesarstwie). W roku 1885 populacja zmniejszyła się do ok. 380 wyznawców.
W 1892 r. zdecydowano się jednak na wybudowanie nowej synagogi przy Josephstraße 57 (Obecnie ulica Karola Miarki). Obok budowli mieściła się Szkoła Żydowska.
XX wiek Na początku XX wieku utworzono w Nysie młodzieżową organizację syjonistyczną oraz Stowarzyszenie Żydowskich Weteranów Wojennych z I wojny światowej. Pomimo zmiany granic państwa niemieckiego wskutek I Wojny Światowej oraz Traktatu Wersalskiego Nysa pozostała pod administracją niemiecką. W roku 1932 Żydzi stanowili już zaledwie 0,6% ogółu mieszkańców miasta (220 Żydów na ok. 36 660 mieszkańców). W tamtym czasie Gminie Żydowskiej z Nysy podlegali Żydzi z Głuchołaz, Otmuchowa oraz Paczkowa.