Weła Peewa ps. Penka (; ur. 16 marca 1922 w Kamenicy, zm. 3 maja 1944 tamże) – uczestniczka bułgarskiego komunistycznego, antyfaszystowskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej.
Życiorys mały|Tablica upamiętniająca druk „Proswetitela” w Kamenicy Była córką Pejo i Kateriny Peewych. W 1938 rozpoczęła naukę w żeńskim gimnazjum w Pazardżiku, które ukończyła trzy lata później. Podczas nauki zainteresowała się marksizmem i w 1939 wstąpiła do podziemnego Młodzieżowego Związku Robotniczego. Brała udział w pisaniu i kolportażu komunistycznych ulotek wśród robotników Pazardżiku, organizowała pomoc dla więźniów politycznych. W 1941 podjęła studia na Uniwersytecie Sofijskim na kierunku pedagogika, rok później przerwała je i przeniosła się na studia geograficzne, pragnąc w przyszłości zostać nauczycielką tego przedmiotu. Na uczelni uczęszczała m.in. na wykłady Dymitra Michałczewa, filozofa o wyraźnych lewicowych poglądach.