Feliks Michalski (ur. 29 grudnia 1898 w Szerokiej, zm. 1 września 1939 w Krywałdzie) – żołnierz Wojska Polskiego, polski działacz niepodległościowy na Śląsku, uczestnik III powstania śląskiego.
Życiorys Michalski urodził się 29 grudnia 1898 roku w Szerokiej w domu Franciszka i Zofii z d. Szemoszka. Miał braci Franciszka (ur. 1897) i Ryszarda (ur. 1903). Michalski ukończył szkołę ludową i rolniczą.
W maju 1917 roku został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego. Do września służył w 21. Pułku Artylerii Ciężkiej, po czym trafił na front wschodni, gdzie przebywał do grudnia. Po miesiącu znalazł się na froncie zachodnim we Francji. We wrześniu 1918 roku został wzięty do niewoli angielskiej.
W kwietniu 1919 roku zgłosił się do Armii Polskiej we Francji i został wcielony do 2 Pułku Artylerii Polowej. W maju powrócił do kraju i uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej, od czerwca do lutego 1920 roku pełnił służbę na granicy górnośląskiej, a następnie przebywał do kwietnia 1920 na froncie pomorskim, gdzie brał udział w odzyskaniu Pomorza Wschodniego. Kolejno walczył do czerwca w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której był hospitalizowany w wyniku zachorowania na dyzenterię.