Szpital opuścił w sierpniu, po czym wznowił służbę w 11 Pułku Kresowym Artylerii Polowej.

Michalski został zwolniony z wojska 8 listopada i wrócił na Górny Śląsk, gdzie wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Brał udział w III powstaniu śląskim i dowodził III batalionem 13 Żorskiego Pułku Piechoty.

Po zakończeniu powstania pracował jako strażnik graniczny na odcinku Krywałd–Knurów–Nieborowice oraz w fabryce materiałów wybuchowych Lignoza SA. Od 1935 roku prowadził restaurację „Kasino” w Krywałdzie, zaś rok później był dzierżawcą miejscowego kasyna, gdzie odbywały się spotkania Związku Powstańców Śląskich.

W sierpniu 1939 roku został dowódcą 1. kompanii II batalionu Ochotniczych Oddziałów Powstańczych, który bronił linii granicznej na odcinku Wilcza–Knurów przed wojskami niemieckimi. Michalski zginął 1 września 1939 roku w wyniku postrzelenia w brzuch przez niemieckiego żołnierza. Jechał wówczas na rowerze do szkoły w Krywałdzie z rozkazami kontynuacji walkEwa Granieczny, Bogusław Szyguła, Knurów - miasto na węglu wyrosłe, Knurów 2014, s.