W filmach o tematyce współczesnej podkreślano pozytywny charakter wspólnej, kolektywnej pracy, czego przykładem jest emblematyczny dla albańskiego kina socrealistycznego Otwarte horyzonty (1968) Gijki. Ów film jest oparty przede wszystkim na ujęciach w planie średnim i dalekim zamiast na zbliżeniach, co podkreślało w momencie premiery bezosobowość „ludu pracującego”. Nieliczne w dorobku socrealistycznego kina Albanii były komedie, z których najbardziej wyróżniała się produkcja Kapedani (1972) Fehmiego Hoshafiego and Muharrema Fejzo. Ten lokalny wariant amerykańskiego filmu Franka Capry To wspaniałe życie stanowił pean na cześć emancypacji kobiet i równości płci. Feministyczne wątki pojawiały się również w twórczości Xhanfise Keko, która jako pierwsza albańska reżyserka zadebiutowała w 1973 dydaktycznym filmem fabularnym Mimoza llastica. Jej najbardziej cenionym utworem był Kiedy kręcono film (1981), „film o kręceniu filmu” z wątkiem rozpadu małżeństwa rodziców aktora dziecięcego.