Janine Ponty (ur. 23 lipca 1930 w Paryżu, zm. 9 lutego 2017 tamże) – francuska historyk specjalizująca się w polskiej emigracji do Francji, pionierka badań w tym zakresie.

Życiorys Emerytowana profesor uniwersytecka zawodowo związana z Université Panthéon-Sorbonne, studia ukończyła broniąc pracy przygotowanej pod kierunkiem Pierre Labrousse pod tytułem "La France devant l’affaire Dreyfus. Contribution à une étude d’opinion publique, 1898-1899". Stopień doktora otrzymała na podstawie pracy "Polonais méconnus. Histoire des travailleurs immigrés en France dans l’entre-deux-guerres"Philippe Rygiel, "Janine Ponty, historienne de l’immigration", Diasporas, 32, 2018, s. 201-204, jej promotorem był Jean-Baptiste Duroselle. Przygotowując pracę Janine Ponty badała historię Polaków, którzy przybyli do Francji w dwudziestoleciu międzywojennym w celu zarobkowym. Przyczyniła się do powstania historii emigracji we Francji, poprzez swoje prace, a także osobisty wkład w powstanie Narodowego Muzeum Historii Emigracji w Paryżu, była tam członkiem rady naukowej oraz kuratorką pierwszej wystawy "Polonia, des Polonais en France de 1830 à nos jours"« Hommage à Janine Ponty », COMMUNIQUÉ de presse du Musée national de l’histoire de l’immigration, 20.02.2017. Znaczną część swoich badań poświęciła polskiej emigracji do Francji na przestrzeni wieków.