Dżamila Buhired (ur. w czerwcu 1935 w Algierze) – działaczka algierskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego (FLN). Jedna z sześciu kobiet skazanych na śmierć za „czyny terrorystyczne” podczas wojny o niepodległość Algierii. Została ułaskawiona po międzynarodowej kampanii solidarnościowej.
Życiorys Dżamila Buhired urodziła się we francuskiej Algierii, w należącej do klasy średniej rodzinie. Jej ojciec był Algierczykiem z pochodzenia, matka – Tunezyjką. Kształciła się w szkole francuskiej. Miała siedmiu braci.
Jako studentka przyłączyła się do algierskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego. Pełniła funkcję oficera łącznikowego i osobistej asystentki Jusufa Sa’adiego, dowódcy Autonomicznej Strefy Algieru podczas bitwy o Algier. 30 września 1956 r. Buhired podłożyła w algierskiej Hali Mauretania bombę, która nie wybuchła, gdyż została źle skonstruowana przez pirotechnika. Dżamila Buhired zwerbowała do organizacji Dżamilę Buazzę, która 26 stycznia 1957 r. podłożyła bombę w kawiarni Coq Hardi. Również bojowniczka Zulejka, organizatorka zamachu na ul. Colonna-d’Ornano, została wciągnięta do Frontu Wyzwolenia Narodowego przez Dżamilę BuhiredAlgérie, 2016: révélations sur le rôle de Yacef Saâdi, héros de la Bataille d’Alger..