Delecja klonalna – główny mechanizm autotolerancji limfocytów w narządach centralnych układu immunologicznego. Pojęcie autotolerancji definiuje się jako działania mające na celu zniesienie reaktywności limfocytów na własne tkanki organizmu. Obok sekwestracji antygenów, anergii klonalnej i aktywnej immunosupresji delecja klonalna jest jedynym mechanizmem autotolerancji zachodzącym w narządach centralnych układu odpornościowego – grasicy i szpiku kostnym, lecz zachodzi także obwodowo.
Delecję klonalną można podzielić ze względu na lokalizację: delecja klonalna limfocytów T w grasicy, delecja klonalna limfocytów B w szpiku kostnym, delecja klonalna limfocytów obwodowo – działanie komórki Veto.
Delecja klonalna limfocytów T w grasicy Limfocyty T ( – grasica; limfocyty grasiczozależne) podlegają w grasicy dwuetapowej selekcji: najpierw pozytywnej, następnie negatywnej.
Selekcja pozytywna polega na eliminacji poprzez apoptozę limfocytów, które zbyt mocno lub w ogóle nie wiążą za pomocą receptorów TCR z CD4 lub CD8 białek układu zgodności tkankowej kolejno MHC II i MHC I. Proces odbywa się w zrębie grasicy.