Wszelako najbardziej wpływowymi reżyserami pracującymi w Austrii na przełomie wieków okazali się urodzony w Niemczech Michael Haneke oraz Ulrich Seidl.

Haneke krytycznie oceniał degenerację etyczną kultury zachodniej w trylogii składającej się z Siódmego kontynentu (1989), Wideo Benny’ego (1992) oraz 71 fragmentów (1994). Prawdziwy rozgłos zdobył jednak za sprawą filmu Funny Games (1997), który bezlitośnie piętnował kinową brutalność uczynioną atrakcyjną przez filmy Quentina Tarantino. Kolejne filmy – Kod nieznany (2000), Pianistkę (2001), Ukryte (2005), Białą wstążkę (2009) oraz Miłość (2012) – Haneke realizował już we Francji i w Niemczech.

Seidl natomiast w takich dziełach jak Upały (2001), Import/Export (2007) oraz trylogia Raj: miłość (2012), Raj: wiara (2012), Raj: nadzieja (2013) szyderczo komentował wyparte przez Austriaków patologie skryte za ich idealnym porządkiem.

Kino austriackie XXI wieku Talentem odkrytym na początku XXI wieku okazała się Jessica Hausner, która w wielokrotnie nagradzanym Lourdes (2009) przyglądała się hipokryzji i zakłamaniu związanemu z życiem religijnym.