Kino austriackie końca wieku (po 1976) mały|Michael Haneke, jeden z przedstawicieli współczesnego kina austriackiego W 1976, dzięki staraniom austriackich środowisk politycznych i filmowych na rzecz przebudowy rodzimej kinematografii, miasto Wiedeń zyskało możliwość korzystania ze specjalnego funduszu filmowego. W 1977 założony został Syndykat Filmowców Austriackich, natomiast w 1980 uchwalono ustawę o finansowaniu produkcji filmowej. Wówczas na austriackim rynku filmowym pojawiły się również dwie nagrody: Golden Ticket oraz Austriacka Nagroda Filmowa.
Od lat 80. na sile przybierały rozliczenia austriackich filmowców z okresem nazizmu, czego przykładem były takie produkcje jak kasowy Uczeń Gerber (1981) oraz nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego 1938 (1986) Wolfganga Glücka, Polowanie na zające (1994) Andreasa Grubera o nazistowskim mordzie na kilkuset radzieckich jeńcach, a przede wszystkim twórczość dokumentalistki Ruth Beckermann (Ponownie Wiedeń, 1983; Do Jerozolimy, 1991; Na wschód od wojny, 1996).