Konsolidacja austriackiej produkcji kinematograficznej zbiegła się w czasie z klęską Austro-Węgier w I wojnie światowej oraz rozpadem dotychczasowego imperium.
Austriackie kino w cieniu weimarskiej UFA (1918–1933) Po I wojnie światowej nasiliła się współpraca pomiędzy austriackimi twórcami oraz niemiecką wytwórnią UFA, utrudniająca współcześnie jednoznaczne oddzielenie niemieckiej oraz austriackiej kinematografii. Przykładowo, emblematyczny dla niemieckiego ekspresjonizmu film Gabinet doktora Caligari (1919) Roberta Wiene powstał we współpracy z austriackimi scenarzystami Carlem Meyerem oraz Hansem Janowitzem. Dla Ufy tworzyli również inni urodzeni w Austrii filmowcy, między innymi Fritz Lang oraz Georg Wilhelm Pabst. Na modłę amerykańskich monumentów D.W. Griffitha z kolei powstawały filmy kostiumowe z udziałem węgierskich reżyserów Mihálya Kertésza oraz Alexandra Kordy, finansowane przez wytwórnię Kolowrata. Do nich można zaliczyć między innymi Księcia i żebraka (1919), Sodomę i Gomorę (1920), Samsona i Dalilę (1922), Królowę niewolników (1924) tudzież Salambo (1925).