Wydobywa także wyraz melancholii i troski wywołanych sytuacją polityczną w Hiszpanii końca XVIII wieku. Intrygi na królewskim dworze doprowadziły do upadku jego przyjaciela Jovellanosa i triumfu Manuela Godoya, a sam Meléndez był zgorszony tą obłudną i złośliwą kampanią. Według Pauli de Demerson zmarszczone brwi, poważne spojrzenie i brak uśmiechu wyrażają gorycz, ale jest w nich także determinacja do dalszej walki. Goi udało się uchwycić charakter i stan ducha swojego modela. Nie pominął też mniej pochlebnych szczegółów wyglądu takich jak rozszerzone naczynia krwionośne na bladych policzkach, upudrowane włosy w nieładzie i lekka asymetria oczu.
Szybkie i stanowcze pociągnięcia pędzla są szczególnie widoczne przy krawacie i kamizelce. Kompozycja jest zbliżona do powstałych w tym samym okresie portretów Bernarda de Iriarte, Martína Zapatera i Leandra Fernándeza de Moratína.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych Kategoria:Obrazy w Bowes Museum Kategoria:Obrazy w hiszpańskich kolekcjach