Mołody działał w Anglii pod fałszywą tożsamością i zajmował się m.in. rozpracowywaniem grupy byłych hitlerowskich uczonych pracujących nad bronią chemiczną. W 1961 Mołody został zdekonspirowany i aresztowany oraz skazany na 25 lat więzienia. Po trzech latach (w 1964) został wymieniony na brytyjskiego agenta w ZSRR Greville'a Wynne'a.
Zarówno Abel i Mołody (którzy się dobrze znali i których działalność szpiegowska w Anglii i USA przypominała losy głównego bohatera) po obejrzeniu filmu nie byli z niego zadowoleni. Obydwaj byli zgodni, że o ile w pierwszej części można jeszcze natrafić na epizody przypominające pracę agentów wywiadu, o tyle w drugiej brak ich zupełnie. Pomimo to, film spodobał się krytykom i widzom.
Początkowo w głównej roli planowano obsadzić popularnego rosyjskiego aktora Wiaczesława Tichonowa, ale ostatecznie, przyjmując za główne kryterium podobieństwo zewnętrzne do pierwowzoru, zdecydowano się na mało znanego Litwina, Donatasa Banionisa, któremu film przyniósł olbrzymią popularność w całym ZSRR.
Plenery do filmu (Tallinn i Wilno) zlokalizowano w republikach nadbałtyckich – Estonii i Litwie – przy udziale wielu lokalnych aktorów i statystów, dysponujących odpowiednim dla fabuły filmu "zachodnim" wyglądem i zupełnie nieodpowiednim akcentem. Dlatego też, ich role zostały zdubbingowane.