Namiestnictwie we Lwowie.
Podjął pracę w szkolnictwie dysponując egzaminem na nauczyciela historii i geografii w szkołach średnich. Reskryptem C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 24 lutego 1913 jako kandydat stanu nauczycielskiego został mianowany zastępcą nauczyciela w C. K. II Szkole Realnej we Lwowie i złożył przysięgę 4 marca 1913. Od początku pracy tamże, tj. od 7 lutego 1913 uczył w tej szkole języka polskiego, języka niemieckiego. Po wybuchu I wojny światowej i nastaniu okupacji rosyjskiej w listopadzie 1914 zorganizował wraz z innym nauczycielem II Szkoły Realnej, dr. Bazylim Kalicunem, „tajną szkołę” celem nauki młodzieży szkolnej (uczono w niej według programu austriackiego). Podczas lat wojennych pozostawał w służbie II Szkoły Realnej, wykładając historię i geografię.