Książka jest zbiorem większości jej utworów, które powstały do tego momentu, w tym poezji z Poëmata, choć kilka utworów z autobiograficznymi elementami pominięto. Dodatkowo zawarto w niej także wiersze innych autorów, które zostały jej przesłane, co było typowym zabiegiem w niemieckich publikacjach tego czasu. Weston nie była jednak zadowolona z obcych wierszy w jej tomiku, skarżyła się także na dużą liczbę błędów w publikacji, co zapisała na pustych stronach tytułowych Partheniki w sierpniu 1610 roku. W odróżnieniu od Emilii Lanier czy Rachel Speght, jej wiersze nie zawierały protofeministycznych elementów poszerzenia pola działań kobiet poza poezję, choć Weston w kilku późnych wierszach odwołuje się do kobiecych doświadczeń, gdy np. opisuje ból porodu słowami, które świadczą o nawiązaniu do własnych doświadczeń.
Weston urodziła siedmioro dzieci. Jako mężatce, większość czasu zajmowała opieka nad dziećmi, które były słabego zdrowia;