Po zwolnieniu ze służby w armii niemieckiej zgłosił się do służby w wojska wielkopolskiego i wziął udział w powstaniu wielkopolskim. Jako doświadczony lotnik otrzymał w marcu 1919 roku przydział do 3. wielkopolskiej eskadry lotniczej. 14 października 1919 roku wyruszył na Front Litewsko-Białoruski i walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej. 28 października, w załodze z kpr. obs. Kazimierzem Szczepańskim, przeprowadził bombardowanie pozycji Armii Czerwonej. W tym samym locie przeprowadzili również rozpoznanie i wykonali fotografie pozycji nieprzyjaciela.
thumb|left|Sierż. pilot Czesław Łagoda i pchor. obs. Kazimierz Szczepański (1920) 17 kwietnia, w załodze z ppor. obs. Konstantym Koziełło, wziął udział w grupowym nalocie na nieprzyjacielskie lotnisko w Sławnoje, skąd starowały samoloty myśliwskie Armii Czerwonej. 1 maja wykonywał, w załodze z pchor. obs. Kazimierzem Giełdą, lot rozpoznawczy na trasie Borysów — Pryjamino podczas którego bombardowali również stację kolejową Pryjamino. Nad stacją zostali zaatakowani przez cztery nieprzyjacielskie myśliwce. W trakcie walki polskim lotnikom udało obronić przed zestrzeleniem i powrócić na własne lotnisko, pomimo uszkodzenia samolotu. Samolot DFW C.V nie nadawał się do dalszych lotów, wymagał remontu.