Model rozwoju kompetencji braci Dreyfus – model tego, jak osoby uczące się pozyskują umiejętności poprzez instrukcje oraz działanie, wykorzystywany w edukacji i badaniach operacyjnych. Bracia Stuart oraz Hubert Dreyfus zaproponowali ten model w roku 1980 w 18-stronicowym raporcie dotyczącym ich badań na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, w Centrum Badań Operacyjnych dla Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych Biura Badań Naukowych. Według modelu uczący się przechodzi pięć różnych etapów: nowicjusz (ang. novice), kompetentny (competent), biegły (ang. proficient), ekspert (ang. expert) oraz mistrz (ang. master).
Model Braci Dreyfus Model Braci Dreyfus bazuje na czterech właściwościach: Przypomnienie (ang. recollection): nie sytuacyjne albo sytuacyjne Rozpoznawanie (ang. recognition): fragmentaryczne albo całościowe Decyzje: analityczna albo intuicyjna Świadomość (ang. awareness): monitorująca albo wchłonięta
Oryginalny model zawierał mistrzostwo jako ostatni etap. W swojej książce Mind over Machine, został on nieco dostosowany by kończyć się na poziomie ekspert.