adaptację preparatów winylowych do wyrobu miechów gazomierzy, przyrząd do ekonomicznego pomiaru natężenia przepływu, kalorymetr sumujący zużycie ciepła w kaloryferach, przyrząd do pomiaru gęstości gazu, zwężkę stożkową z rurą cylindryczną i inne przyrządy. Wdrożył też różne drobne udoskonalenia i pomysły racjonalizatorskie. Największym jednak jego osiągnięciem było zaprojektowanie i instalacja w Głównym Urzędzie Miar wielkiego dzwonowego zbiornika gazu o pojemności 80 m³ z samoczynną kompensacją straty ciśnienia w miarę zanurzenia. Konstrukcją tego urządzenia interesowali się w latach 1959–1965 specjaliści z zagranicy, oceniając je bardzo wysoko. Niektóre laboratoria Głównego Urzędu Miar jemu właśnie zawdzięczają powojenną odbudowę, modernizację i wysoki poziom techniki pomiarowej. Współpracował przy odbudowie przemysłu krajowego produkującego wodomierze i gazomierze, wprowadzając i tam wiele usprawnień. Był dobrym pedagogiem, szkolił personel techniczny terenowej służby miar, wykładał na kursach Naczelnej Organizacji Technicznej organizowanych dla pracowników przemysłu z dziedziny: budowy pomp, pomiarów ciśnienia oraz natężeń przepływu. Na początku lat 50. XX w.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Włodzimierz Pietraszewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.