Nagradzana w Cannes była również skandalizująca komedia Człowiek pogryzł psa (1993) André Bonzela, Rémy'ego Belvaux i Benoît Poelvoorde'a, stylizowana na dokument opowieść o seryjnym mordercy, którego poczynania stale śledzi ekipa telewizyjna. Z uznaniem spotkała się też utrzymana w tradycji lokalnego komiksu Taxandria (1994) Raoula Servais.
Najbardziej docenianymi twórcami belgijskimi przełomu wieków okazali się jednak frankofońscy reżyserzy Jean-Pierre i Luc Dardenne, czerpiący z tradycji Roberta Bressona. Ich pozbawione blichtru ascetyczne filmy, takie jak Obietnica (1996), Rosetta (1999), Syn (2002), Dziecko (2005) czy Milczenie Lorny (2008), kręcone były w duchu chrześcijańskiego personalizmu. Śledziły one losy osób żyjących na marginesie społeczeństwa, które ledwo wiążą koniec z końcem. Dzieła braci Dardenne cechują się specyficznym sposobem filmowania (ujęcia kręcone są kamerą „z ręki”, blisko bohaterów, a cięcia montażowe są nad wyraz raptowne).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kinematografia w Belgii Kategoria:Kultura w Belgii