Ziemia Maryjna () – oficjalna nazwa Inflant w średniowieczu nadana po krucjacie liwońskiej w XIII wieku. Na jej obszarze utworzono państwo zakonu kawalerów mieczowych, które od 1237 stanowiło część państwa zakonu krzyżackiego. W XV wieku w wyniku secesji inflanckiego odłamu Krzyżaków powstało państwo zakonu inflanckiego.

Historia Czasy przed chrystianizacją

mały|lewo|Plemiona bałtyckie przed krucjatami północnymi mały|lewo|Ekspansja państwa krzyżackiego oraz zakonu kawalerów mieczowych w XIII wieku W średniowieczu tereny obecnej Łotwy oraz Estonii były zasiedlone przez ludność ugrofińską, jak i również Bałtów. Zamieszkiwały je plemiona ugrofińskie: Liwowie nad Zatoką Ryską tudzież Estowie nad Zatoką Fińską; plemiona bałtyckie: Kurowie, Zemgalowie, Zełowie i Łatgalowie. Od ok. X wieku księstwa ruskie rozszerzały swoje wpływy na tych ziemiach, dlatego doszło tam do powstania zależnych od Połocka niewielkich księstw: Gercike (Jersika) oraz Koknese (Kukenois).