W drugiej połowie XII wieku w rejon ujścia Dźwiny zaczęli przybywać niemieccy kupcy, pochodzący głównie z Lubeki, a następnie także misjonarze, którzy podejmowali nieskuteczne próby chrystianizacji pogańskich plemion.
Państwo Zakonu Kawalerów Mieczowych mały|upright=0.6|lewo|Symbol Zakonu Kawalerów Mieczowych thumb|Ziemia Maryjna w 1260 r.
Kiedy zawiodły pokojowe sposoby, postanowiono nawrócić miejscowe plemiona drogą zbrojną. Wielką rolę w organizowaniu krucjaty odegrał biskup Albert von Buxhövden, który w 1201 r. założył Rygę. W 1202 r. cysterski opat Teodoryk utworzył Zakon Kawalerów Mieczowych w celu obrony i poszerzania obszaru diecezji ryskiej (od 1255 r. archidiecezji). Rycerze Chrystusowi formalnie byli zależni od biskupa ryskiego (od 1255 r. arcybiskupa), lecz od początku próbowali się uniezależnić i stworzyć własne państwo. Początkowo, od 2 lutego 1207, Terra Mariana była lennem Świętego Cesarstwa Rzymskiego, lecz utraciła ten status już w 1215 r., kiedy to papież Innocent III ogłosił, że ziemie te podlegają tylko Państwu Kościelnemu.