Już w okresie studiów (1949) podjęła współpracę z Biurem Nadzoru Estetyki Produkcji, a w latach 1951–1957 pracowała w powstałym z przekształcenia BNEP Instytutem Wzornictwa PrzemysłowegoWg biogramu zamieszczonego w prowadzonym przez IWP słowniku projektantów miało to miejsce w 1952, zaś wg OW ZPAP – dopiero w 1953.. W IWP zajmowała się projektowaniem tkanin oraz pracą badawczą, szczególnie nad rolą tkaniny we wnętrzu mieszkalnym i w architekturze. Była autorką opracowań na ten temat, publikowanych m.in. w Biuletynie Instytutu Wzornictwa Przemysłowego. Za napisaną wspólnie z Danutą Eymont-Szarras Rolę tkaniny we współczesnym wnętrzu mieszkalnym otrzymała w 1957 nagrodę Ministerstwa Przemysłu Lekkiego.

W 1959 został rozstrzygnięty konkurs na projekty gobelinów dla Cepelii i od tej pory artystka zaczęła działać również w tym zakresie. Jej projekty realizowane były przede wszystkim w spółdzielni „Pilsko” w Milówce k. Żywca. Były to gobeliny pejzażowe, o malarskim charakterze, cechujące się fakturowością materiału. Czynniki te składały się na charakterystyczny styl, wyróżniający gobeliny „Pilska” na tle ogólnej produkcji cepeliowskiej.