Spółka Zdrojowisk Krajowych – polska spółka powstała 3 października 1859.
Z inicjatywy Leopolda Kronenberga (1812–1878) oraz profesora Józefa Dietla powstała w 1859 Spółka Zdrojowisk Krajowych (SKZ). Celem spółki miała być rozbudowa i unowocześnienie zdrojowisk.
Udział finansowy każdego ze wspólników wynosił 3 tys. zł, a kapitał, który zgromadzono wynosił 60 tys. zł. Spółka wyznaczała politykę uzdrowiskową i główne cele lecznictwa uzdrowiskowego w Galicji w tamtym czasie.
Wśród założycieli oprócz Dietla i Kronenberga byli książę Władysław Sanguszko, książę Paweł Sanguszko, książę Jerzy Lubomirski, hrabia Wit Żeleński, hrabia Kazimierz Krasicki, Mikołaj Zybilkiewicz, książę Jerzy Lubomirski, hrabia Kazimierz Łubiński, hrabia Edward Stadnicki, hrabia Aleksander Przeździecki, Stanisław Starowiejski, Władysław z Lubańca Dąbski, Józef Łepkowski, Maksymilian Machalski, Cezary Haller, Żuk Skarzewski, Mieczysław Skarzyński. Na czele Spółki stanął Władysław Sanguszko. Celami SZK było podniesienie standardu uzdrowisk galicyjskich poprzez m.in. wybudowanie pokoi hotelowych oraz mieszkań dla gości uzdrowisk oraz zakładanie parków zdrojowych. Zakładano również, że powstaną w każdym uzdrowisku kuchnie wydające posiłki dostosowane do diety uzdrowiskowej.