Do tej pory goście troszczyli się o wyżywienie we własnym zakresie, jak również przywozili swoją własną pościel. Dietl za niezbędne uznawał wyposażenie uzdrowisk w odpowiednie urządzenia techniczne, stwarzające możliwość pełnego wykorzystania leczniczych właściwości wód mineralnych.
Spółka zdecydowała się na wsparcie sześciu zdrojowisk: Iwonicza, Krościenka, Krynicy, Szczawnicy, Swoszowic i Żegiestowa. Zbyt szerokie cele i zadania spowodowały wycofanie się ze spółki Kronenberga. Następcą Sanguszki jako prezesa został Mieczysław Skarzyński. Po śmierci Skrzyńskiego, na czele spółki stanął Teodor Baranowski, a po nim Jan Harajewicz.
Spółka zakupiła Zakład Kąpielowy w Swoszowicach od Bolesława Radwańskiego już w pierwszym roku działalności. Po dwóch latach Zakład Kąpielowy został wyremontowany, postawiono gotycką glorietę dla pensjonariuszy zabiegów inhalacyjnych, pijalnię wód, wybudowano nowy budynek Łazienek, w którym było 30 kabin kąpielowych i kocioł parowy do ogrzewania wody mineralnej. Zgodnie z założeniami powstał nowy dom mieszkalny, pokoje zostały kompletnie wyposażone. Wybudowano także dom letni z restauracją oraz salami zabaw.