Rok później udało mu się uciec do Saksonii, następnie przebywał w Pasawie. Po zwycięstwie Ferdynanda w bitwie na Białej Górze w 1621 Slavata wrócił do Czech, gdzie został jedną z czołowych postaci w przywracaniu katolicyzmu, otrzymał tytuł Reichsgrafa, a w 1628 został mianowany kanclerzem Królestwa Czech.
W 1644 roku otrzymał Order Złotego Runa. Zmarł 19 stycznia 1652 w Jindřichowym Hradcu lub w Wiedniu.
Prace Historické spisování („Pisma historyczne”), 1637–1651
To 14-tomowy spis wspomnień, w którym Vilém kompleksowo opisuje przyczyny i przebieg powstania czeskiego oraz pierwszej fazy wojny trzydziestoletniej. Jego prace koncentrują się szczególnie na wydarzeniach z lat 1608–1619 na terenie ziem czeskich.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Czeska szlachta Kategoria:Czescy historycy Kategoria:Konwertyci na katolicyzm Kategoria:Zmarli w 1652 Kategoria:Urodzeni w 1572 Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Szambelanowie