W przekonaniu Staniszewskiej tylko reforma wychowania mogła skutecznie skierować myślenie kobiet na właściwe tory, czemu służyć miała przede wszystkim edukacja kobiet, podejmowanie przez nie nauki nie tylko w szkołach żeńskich, ale i w ośrodkach kształcenia akademickiego zarezerwowanego w tym czasie głównie dla mężczyzn. Ważnym problemem komentowanym przez przedstawicielkę elit suwalskich była kwestia dyskryminacji zawodowej kobiet. Słuchaczy odczytu przekonywała, że „jeżeli zachowuje się jakąkolwiek różnicę między mężczyzną a kobietą, to tylko taką, że kobiecą pracę ceni się mniej i opłaca taniej. Tu się dopiero uwydatnia cała hipokryzja społeczna. Chodzi więc nie tylko o konkurencję, a prawo, zapobiegając jej, stosuje te same przepisy do kobiet, jakie stosuje do niektórych wyznań i narodowości. Na tej zatem zasadzie odsuwa się kobietę od nauki i pracy, pozbawia się ją, dlatego tylko, że jest kobietą, prawa do stawania do wolnej konkurencji na zasadzie swego uzdolnienia i zamiłowania”.