W 1843 pracował już jako kasjer bankowy w Port Philip. W t.r. zostaje wybrany sędzią oraz radnym miejskim Mount Gambier. W 1851 gubernator powołał go w skład Rady Ustawodawczej Wiktorii. W proteście przeciwko uchwalonemu podatkowi gruntowemu, nadającemu squatterom znaczące ulgi, złożył mandat w sierpniu 1852. Decyzją tą zyskał poparcie drobnych rolników i jakobinów, pomimo deklarowanych poglądów konserwatywnych i lojalistycznych. W wyborach parlamentarnych z sierpnia 1853 uzyskał mandat na kolejną kadencję, który sprawował od grudnia 1854 do marca 1855. W czasie tej kadencji zasiadał w kilku komisjach parlamentarnych, powołanych jeszcze we wrześniu 1854. Przeciwstawiał się ruchom niepodległościowym i separatystycznym kolonii. Wraz z J. Fosterem i W. Stawellem wziął udział w pracach redakcyjnych konstytucji Wiktorii.

W grudniu 1853, po rezygnacji J. Fostera, Haines został sekretarzem kolonii. Jako główny urzędnik służby cywilnej wykazywał się lojalnością i sumiennością oraz zdecydowaniem w podejmowaniu decyzji. Wobec kryzysu finansowego w latach 1854–1855 zreformował administrację pól naftowych, podporządkowując je monopolowi kolonialnemu. Przedstawiając krytykę administracji kolonialnej Ch.