Hothamowi, gubernatorowi Wiktorii, doprowadził do ustanowienia samorządu terytorialnego dla wszystkich jednostek administracji – poza miastami (city) otrzymały je miasteczka (town), dzielnice (subburb) i hrabstwa (shire).

W październiku 1855 do Wiktorii dotarła informacja, że parlament brytyjski uchwalił nowy akt organiczny dla kolonii. Rada Wykonawcza Wiktorii przekonała gubernatora Hothama, aby zrezygnował ze swojej funkcji i przekazał jej pełnię władzy nad kolonią do czasu zwołania kolejnej kadencji parlamentu. Haines, W. Stawell, A. Clarke i H. Childers w listopadzie t.r. zostali odwołani ze swych stanowisk z przyczyn polityczno-ustrojowych i natychmiast powołani w skład pierwszego ministerium kolonii, na którego czele stanął pierwszy z wymienionych. W obawie przed utratą prawa do emerytury urzędniczej członkowie rozwiązanej Rady Wykonawczej złożyli skargę na odwołanie ze stanowisk bez zabezpieczenia odpraw. Skarga ta została odrzucona przez parlament stanu, który ostro skrytykował posunięcie urzędników. Jakkolwiek rząd londyński przyznał zdymisjonowanym urzędnikom emerytury, przy czym nie objęto tym J. Fostera, który odmówił na zaproszenie do nowego ministerium. W odpowiedzi na to Haines zaproponował przed Radą Ustawodawczą, że podzieli się z Fosterem swoją emeryturą (w kwocie 1 tys. £ rocznie).