Okres powojenny W marcu 1945 roku, wraz z grupą pracowników GUM, stanął do odbudowy siedziby Urzędu przy ul. Elektoralnej w Warszawie i jako kierownik odbudowy toczył dyskusje i negocjował z kierownictwem Biura Odbudowy Stolicy (BOS) szczegóły dotyczące rekonstrukcji historycznej oraz odbudowy technicznej. Pierwsze laboratoria podjęły swoją działalność już na początku 1946 roku. Dzięki Obalskiemu wiele pracowni zostało szybko urządzonych i zorganizowanych na poziomie technicznym odpowiadającym współczesnym wymaganiom nauki. Był projektantem wielu przyrządów wzorcowych i stanowisk pomiarowych, stosowanych w polskiej służbie miar. Potrzebę rozszerzania zadań GUM – stosownie do roli nowoczesnej, naczelnej instytucji metrologicznej w Polsce – szeroko uzasadnił w artykule pt. Uwagi w związku z odbudową Głównego Urzędu Miar (1950). Ze szczególną troską zabiegał o odbudowę biblioteki GUM (liczącej przed wojną ok. 20 000 książek i doszczętnie w czasie wojny zniszczonej) – specjalistyczne zbiory biblioteczne gromadzone były od 1945 roku, jeszcze w tymczasowej siedzibie GUM w Bytomiu. W 1949 roku, po przeniesieniu Urzędu z Bytomia do Warszawy, przekształcił bibliotekę w Ośrodek Dokumentacji Metrologicznej, którym osobiście kierował przez wiele lat.