Był też redaktorem naczelnym wydawnictw GUM. W 1946 roku związał się z Instytutem Wydawniczym Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP) pełniąc funkcję redaktora naukowego działu Metrologia techniczna w poradniku technicznym „Mechanik” (którego redaktorem naczelnym był Adam Tadeusz Troskolański). W latach 1950 – 1955 był redaktorem działu Pomiary i mechanika precyzyjna w czasopiśmie Przegląd Mechaniczny. Upowszechnianiu wiadomości z dziedziny metrologii służyły także redagowane przez Obalskiego specjalne zeszyty poświęcone metrologii i mechanice precyzyjnej. W 1951 roku, na podstawie rozprawy O dokładności planimetru Prytza, uzyskał na Politechnice Wrocławskiej tytuł doktora nauk technicznych. Nie zaprzestając pracy w GUM, od 1953 roku ponownie związał się z Politechniką Warszawską i jako zastępca profesora na Wydziale Mechanicznym Technologicznym prowadził wykłady z podstaw metrologii, metrologii przemysłowej oraz statystycznej kontroli jakości – przedmiotów, których dotychczas w Polsce nie wykładano. Zwieńczeniem dorobku naukowego i dydaktycznego było nadanie Obalskiemu w 1955 roku tytułu profesora nadzwyczajnego. W 1961 roku na Politechnice Warszawskiej zorganizował Zakład Metrologii Przemysłowej i został jego kierownikiem.