Stanowisko to nie było dobrze opłacane, stąd jego decyzja o podjęciu pracy w budownictwie. Nadal jednak pozostawał pracownikiem "Ogniska", aż do końca sierpnia 1939 roku. W 1934 roku uzupełniał swoje wykształcenie i umiejętności pedagogiczne na kursie dla instruktorów zuchowych w Ośrodku w Nierodzimiu, gdzie takie kursy organizował kierownik tegoż Ośrodka hm. Aleksander Kamiński. Pomimo przenosin do Warszawy kontakty z harcerstwem wołyńskim utrzymywał przez dłuższy czas – m.in. w 1934 roku był współzałożycielem Gromady Starszoharcerskiej w Łucku.
Okres II wojny światowej Po wybuchu drugiej wojny światowej, 7 września 1939 roku, wyjechał na polecenie Głównej Kwatery Harcerzy w okolice Żyrzyna (woj. lubelskie) na przegląd działania grup „pogotowia harcerskiego”. Tam dołączył do zgrupowania partyzanckiego, początkowo jako oficer operacyjny. Komendant Witold Ignacy Orzechowski włączył go do grupy kadrowej Organizacji Wojskowej (OW). Janiszek, przyjął pseudonimy „Andrzej” i „Andy” i oficjalnie rozpoczął pracę konspiracyjną 15 października 1939 roku, wchodząc do grupy osłonowej Komendy Głównej Organizacji Wojskowej „KLON” pod nazwą "Kadra Bezpieczeństwa", a następnie objął kierownictwo okręgu wschodniego (tereny na wschód od Wisły).