Pierwsze wyścigi na torze Niemanskoje kolco odbyły się w dniach 27–28 maja 1961 i stanowiły eliminacje mistrzostw ZSRR w formułach: Libre, 3 i Junior, a także w grupach A, B, G i W. Po zawodach przebudowano tor, poszerzając trasę do około siedmiu metrów, kładąc nową nawierzchnię i przebudowując niektóre zakręty. W efekcie zmian długość okrążenia wynosiła 5450 m. W 1964 roku po raz pierwszy na Niemanskoje kolco odbyły się wyścigi motocyklowe. Organizacja odznaczała się wysokim poziomem, a wspierały ją Komunistyczna Partia Litwy, DOSAAF i Rada Miasta Kowna. Dzięki rozreklamowaniu zawody oglądało do 30 000 widzów.
W 1967 roku doszło do największej tragedii w historii sportów motorowych w ZSRR: 9 kwietnia na torze Wake-Saburtalo Bajzet Biedżaszew wjechał w tłum widzów, zabijając sześć osób. W efekcie tego od 1967 roku na Niemanskoje kolco nie organizowano wyścigów. Po tym fakcie bardzo szybko postanowiono o budowie stałego toru w Kaczerginiach. Prace projektowe rozpoczęły się w 1968 roku w Instytucie Litgiprodor. Prace zakończono jesienią 1970 roku. Według nowego projektu tor prowadził na południe od autostrady, nadal wykorzystując jej część. Długość toru wynosiła 6079 m, a jej szerokość – dziewięć metrów. Budowa toru rozpoczęła się w 1971 roku, a ukończenie prac – jesienią 1974 roku.