Leon Napiecek (ur. 30 marca 1899 w Rogoźnie, zm. 3 listopada 1975 w Poznaniu) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej i podporucznik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leona i Rozalii z d. Kabat. Absolwent Szkoły Ludowej i szkoły dokształcającej. Zmobilizowany w 1917 do armii niemieckiej. Od 1 stycznia 1919 w szeregach 1. kompanii rogozińskiej brał udział w powstaniu wielkopolskim m.in. w opanowaniu rodzinnego Rogoźna, Chodzieży, Radwanki i Budzynia. 7 lutego 1919 na szosie z Obornik do Chodzieży, na północ od Budzynia, zdołał podejść z kilkoma żołnierzami do niemieckiego samochodu pancernego Ehrhardt M 1917 i granatami ręcznymi zmusił załogę do poddania się. Za czyn ten został później odznaczony Orderem Virtuti Militari. Zdobyty samochód otrzymał nazwę „Pułkownik Grudzielski”.
Następnie w stopniu sierżanta w szeregach 6 kompanii, II batalionu 58 pułku piechoty walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej, podczas której został trzykrotnie ranny.