Po zakończeniu wojny pozostał w 58 pułku jako żołnierz zawodowy i jednocześnie ukończył gimnazjum. W 1932, w stopniu starszego sierżanta, pełnił służbę w 7 Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, wchodzącym w skład Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Awansowany na chorążego 1 lipca 1938. W marcu 1939 dowodził plutonem w 5. kompanii 58 pułku piechoty. 1 lipca tego roku przeniesiony do Poznańskiej Brygady Obrony Narodowej. Aresztowany przez Niemców 17 września 1939, ale udało mu się uciec i ukryć w Jelonkach. Podczas okupacji działał w szeregach ZWZ, a następnie AK pod pseudonimem „Gordon”. Po zakończeniu wojny wrócił do Poznania, gdzie pracował na różnych stanowiskach. W 1971 otrzymał awans do stopnia podporucznika w uznaniu zasług podczas powstania wielkopolskiego. Zmarł 3 listopada 1975 w Poznaniu. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.
Życie prywatne Żonaty, syn Edward.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4742 – 1922 Medal Niepodległości – 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 24 stycznia 1958
Przypisy
Bibliografia