lat temu zawalenie wschodniej części wulkanu spowodowało rozległy spływ gruzu i luźnych osadów do doliny Coca, a późniejszy potok lawowy o miąższości około 100 m przegrodził rzekę warstwą odpornego bazaltu.
Po wypełnieniu naturalnego zbiornika osadami rzecznymi i materiałem wulkanicznym rzeka zaczęła przelewać się przez barierę lawową. Woda wypłukiwała mniej odporne osady pod warstwą bazaltu, tworząc kocioł eworsyjny i podcięty próg, który przez tysiące lat pozostawał względnie stabilny.
Region pozostaje aktywny tektonicznie i wulkanicznie. Podczas trzęsień ziemi, które nawiedziły Ekwador w marcu 1987 roku, liczne spływy masowe i lahary dotarły do rzeki Coca; w rejonie San Rafael miąższość osadów niesionych przez rzekę szacowano wtedy na około 20 m.
Elektrownia Coca Codo Sinclair W 2010 roku rozpoczęto budowę elektrowni wodnej Coca Codo Sinclair, położonej około 19 km powyżej dawnego wodospadu. Obiekt o mocy 1500 MW miał wykorzystywać naturalny spad rzeki Coca, kierując część wody z pominięciem dużego zakola, a po ukończeniu w 2016 roku stał się największą elektrownią Ekwadoru.