W tym czasie, wraz z Edwardem Supronowiczem, opracował ceniony podręcznik trygonometrii dla szkół średnich (1918). Z myślą o wolnym kraju, jeszcze w dotychczasowych strukturach administracyjnych, zabiegał o utworzenie kilku nowych urzędów miar. Powstały one w Kielcach (1917), Radomiu (1918) i w Piotrkowie Trybunalskim (1919). Umiał skutecznie argumentować, zabiegać o kredyty u władz lokalnych i w Wiedniu. Powstałe Urzędy wyposażył w sprzęt pomiarowy, który służył administracji miar jeszcze częściowo w latach 60. XX w. Uzyskał też dla tych urzędów zgodę władz na posługiwanie się stemplami z wizerunkiem godła polskiego oraz na własną odpowiedzialność nakazał przewzorcowanie narzędzi mierniczych na jednostki metryczne. Po utworzeniu 7 listopada 1918 roku w Lublinie Rządu Tymczasowego podjął natychmiast pracę w polskiej służbie państwowej jako inspektor okręgowy – kierownik Okręgu Administracji Miar w Lublinie. Już w pierwszych dniach funkcjonowania nowej władzy potrafił przejawić skuteczność działania na tyle, że personel otrzymał bardzo szybko pierwsze pobory. W maju 1919 roku został mianowany nadinspektorem.