Pod koniec tegoż roku wyjechał do Warszawy na polecenie Dyrektora Głównego Urzędu Miar Zdzisława Rauszera i od lutego 1920 roku został wicedyrektorem Głównego Urzędu Miar.

Po podpisaniu Traktatu Wersalskiego nastał gorący okres tworzenia polskiej państwowości i zrębów administracji miar. Działo się to w kraju o nieustalonych granicach, z konfliktami etnicznymi i narodowościowymi. Jednym ze spornych obszarów był wówczas Śląsk Cieszyński, na którego terenie powstał organ tymczasowy ds. administracji miar – Zastępcza Nadinspekcja Urzędów Miar Śląska Cieszyńskiego (ZNUMŚC). Do kierowania nim dyrektor Rauszer powołał swojego zaufanego wicedyrektora Muszkata. Istniejące byłe urzędy cechownicze w Bielsku i Cieszynie Muszkat w krótkim czasie zreorganizował, dostosowując ich strukturę do wymogów stawianych przez GUM. Personel czeski zastąpił polskim i wdrożył polskie prawo o miarach, dzięki czemu urzędy płynnie przejęły wszystkie czynności wykonywane dotąd w systemie austriackim i zaadaptowały się do nowych zadań. Pracy w ZNUMŚC nie traktował jako „zesłania” - dla niego było to wyzwanie. Po opanowaniu sytuacji powierzył swe obowiązki zaufanemu zastępcy (inż. Jan Werner), a sam wrócił do Warszawy i włączył się w wykonywanie bieżących obowiązków wicedyrektora GUM.