Z kolei Pogostemon benghalensis jest ważną rośliną miododajną.
Rośliny użytkowe z tego rodzaju są uprawiane w klimacie ciepłym – nie znoszą spadków temperatur poniżej 0 °C.
Morfologia thumb|Kwiatostan Pogostemon benghalensis thumb|Pogostemon quadrifolius Pokrój Rośliny jednoroczne, byliny i krzewy. Pędy pełne, pokryte są nierozgałęzionymi i rozgałęzionymi włoskami.
Liście Ulistnienie naprzeciwległe lub okółkowe, z 3–12 liśćmi w okółku. Liście niemal siedzące lub ogonkowe. Blaszka liściowa jajowata do lancetowatej, rzadko równowąska, mniej lub bardziej owłosiona. Brzeg blaszki ząbkowany lub piłkowany, wierzchołek zaostrzony.
Kwiaty Zebrane w okółkach tworzących gęste lub luźne kłosokształtne kwiatostany, czasem rozgałęzione. Przysadki są zwykle drobne, równowąskie lub jajowate. Kielich zrosłodziałkowy, na szczycie z 5 zwykle równymi ząbkami, czasem większy jest ten po stronie brzusznej. Ma kształt jajowato-rurkowaty lub dzwonkowaty. Korona fioletowa lub biała, jest bardzo słabo grzbiecista (dwuwargowa). Warga po stronie brzusznej jest wąska i całobrzega, pozostałe cztery łatki są równe. Pręciki cztery równe lub dwa nieco dłuższe (dwusilne), wystające z korony. Charakterystyczną cechą rodzaju jest zwykle wyraźne owłosienie nitek pręcików. Pylniki jednokomorowe, niemal kuliste.