relatywnego kształcenia słuchu uczy się dzieci fonogestyki, czyli śpiewu popartego ruchami ręki bez poznania zapisu dźwięków na pięciolinii oraz tataizacji, czyli kształtowania poczucia rytmu przez nadanie kolejnym wartościom rytmicznym odpowiadających im sylab rytmicznych („ta”, „ti”, „to”, „sza”, „es”). Poznania węgierskiej muzyki ludowej.
Węgierski System Wychowania Muzycznego Szkolna edukacja muzyczna zgodna z koncepcją Kodálya została wprowadzona na Węgrzech w 1945 roku. Dzięki temu nie tylko wprowadzono naukę śpiewu w szkołach, ale również starano się zachować muzykę ludową zbierając nagrania i zapisy melodii. Powstał Instytut Muzykologii, Instytut Kodálya oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Kodálya, które stara się propagować tę metodę na świecie. W 1948 roku Jenő Ádám i Zoltán Kodály przygotowali podręcznik dla dzieci w wieku od 6–14 lat. W 1950 roku powstała pierwsza szkoła kodalyowska w rodzinnym mieście Kodálya Kecskemét. W kodályowskich szkołach podstawowych i gimnazjach uczniowie nie tylko mają nawet 5 godzin tygodniowo lekcji muzyki, ale również śpiewają w chórze.
Metoda Kodálya w Polsce W 1985 roku powstał na Akademii Muzycznej w Warszawie Zespół kodalyowski. Działał on w Instytucie Pedagogiki Muzycznej i zajmował się przystosowaniem metody Kodálya do warunków polskich.