Jej zasady wprowadzono najpierw w eksperymentalnych klasach śpiewających. Pierwsza klasa śpiewająca powstała w 1984 roku w Warszawie. Zajęcia w wymiarze 4-5 godzin muzyki tygodniowo rozpoczęto w klasie czwartej szkoły Podstawowej nr 320. Dzieci uczestniczące w programie wzięły udział w II Seminarium Kodalyowskim w Cieszynie, gdzie nie tylko brały udział w zajęciach, ale również miały możliwość wystąpić podczas koncertu. W 1985 roku powstała w SP 320 kolejna klasa, a kolejna klasa w SP nr 46 rozpoczęła edukację od trzeciego roku nauki. Zdobyte doświadczenia pozwoliły na adaptację metody do warunków polskich. W 1992 roku powstała publikacja Katarzyny Dadak-Kozickiej zawierająca wybór pieśni ludowych z komentarzem merytorycznym (Śpiewajże mi jako umiesz. Muzykowanie w szkole według koncepcji Kodálya). W roku szkolnym 1986/8 naukę w klasach śpiewających rozpoczęli uczniowie klasy pierwszej SP nr 12 w Katowicach. Na podstawie zdobytych doświadczeń w latach 1995-97 Maria Czarnecka i Anna Waluga przygotowały podręczniki dla uczniów klas I-III i poradniki metodyczne dla nauczycieli, które otrzymały tytuł Rozśpiewana szkoła. W latach 90. XX wieku powstała klasa śpiewająca w SP 31 w Bydgoszczy. Wszystkie służyły równocześnie kształceniu nauczycieli funkcjonując jako klasy ćwiczeń.