Studium nauczycielskie (skrót: SN) – dwuletnia szkoła pomaturalna (półwyższa) kształcąca przyszłych nauczycieli szkół podstawowych w klasach I–VIII. Istniała w polskim systemie edukacji w latach 1954–1975 i ponownie od 1984 do połowy lat 90. XX wieku.
Historia Studia nauczycielskie, tworzone od lat 50. XX wieku, stanowiły jeden z wielu elementów sowietyzacji Polski Ludowej, w tym przypadku przejmowania zasad organizacyjnych systemu edukacji ZSRR. Początkowo SN-y, powstałe 1 września 1954, kształciły nauczycieli klas V–VII (w ostatnich latach również VIII), zaś od 1956 również przyszłych nauczycieli dla klas początkowych I–IV. Tylko największe z nich prowadziły szeroki zakres kierunków przedmiotowych, zaś zdecydowana większość kształciła w jednym lub w kilku kierunkach. Nauka odbywała się w systemie stacjonarnym, dla pracujących i zaocznym. SN-y podlegały odpowiedniemu wojewódzkiemu Kuratorium Oświaty, poza SN-ami Wychowania Fizycznego, którymi zarządzał Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki. System ten działał do 1975, początkowo równolegle z liceami pedagogicznymi, stopniowo je wypierając. Ostatni rocznik opuścił szkoły w 1975, a kształcenie nauczycieli przejęły szkoły wyższe. Studia nauczycielskie, jako przejściową formę kształcenia nauczycieli na poziomie półwyższym, przywrócono w 1984.