Oszustwo rodziny Katō – trwający ponad 30 lat proceder wyłudzania świadczeń pieniężnych po zmarłym , który do 2010 roku był uznawany za najstarszego mężczyznę mieszkającego w Tokio, kiedy to jego zmumifikowane zwłoki znaleziono w jego sypialni. Stwierdzono wówczas, że zmarł prawdopodobnie w listopadzie 1978, w wieku 79 lat, a jego rodzina nigdy nie ujawniła tej informacji, chcąc zachować rekord długowieczności mężczyzny i związane z tym korzyści finansowe. Wielokrotnie w tym okresie rodzina Katō odmawiała pracownikom szpitala wizyt w domu mężczyzny. Podczas przygotowań do Dnia Szacunku dla Ludzi Starszych w 2010 roku uzasadniała to między innymi stanem wegetatywnym Katō, czy też jego samomumifikacją (sokushinbutsu). Z uwagi na zły stan zwłok Katō przyczyna jego śmierci nigdy nie została ustalona.
Odkrycie szczątków Katō zapoczątkowało poszukiwania innych stulatków zaginionych z powodu słabej dokumentacji urzędowej. Badanie wykazało, że policja nie miała informacji o stanie 234 354 osób w wieku powyżej stu lat. Urzędnicy przyznali, że przyczyną wielu z tych przypadków była nieprawidłowo prowadzona dokumentacja. Jedna z krewnych Katō została uznana za winną oszustwa. W sumie przywłaszczono 9 500 000 jenów z renty mężczyzny.