Wilhelm Ernest (ur. 19 października 1662 w Weimarze, zm. 26 sierpnia 1728 tamże) – książę Saksonii w księstwie Saksonii-Weimar od 1683 (z bratem Janem Ernestem III, a następnie z bratankiem Ernestem Augustem I).
Życiorys Wilhelm Ernest był starszym synem księcia Saksonii-Weimar Jana Ernesta II z rodu Wettinów i Chrystiany Elżbiety, córki księcia Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga Jana Chrystiana. Początkowo wychowywany na dworze ojca, w 1676 został wysłany na naukę do Jeny. W 1679 wraz z młodszym bratem Janem Ernestem III udał się w podróż po Europie. Po śmierci ojca w 1683 wraz z bratem objął rządy w Saksonii-Weimar. Między braćmi dochodziło do konfliktów: Wilhelm Ernest chciał ograniczyć rolę brata, natomiast Jan Ernest chciał zwiększyć swój udział w rządach. Ostatecznie w 1702 Jan Ernest wycofał się z wszelkiej aktywności.
Po śmierci brata w 1707 Wilhelm Ernest został opiekunem małoletniego bratanka Ernesta Augusta I, który był także jego następcą (Wilhelm Ernest nie miał własnych dzieci). W 1709 bratanek został uznany za pełnoletniego i dopuszczony przez Wilhelma Ernesta do współrządów. Bardzo szybko doszło do konfliktu o podział uprawnień, który ciągnął się latami.