Idiosomę z wierzchu pokrywa delikatnie punktowana tarczka grzbietowa (dorsalna), zwana tu tarczką schizodorsalną z uwagi na niecałkowity podział wcięciami na części podonotalną i opistonotalną. Typowo na tarczce schizodorsalnej znajduje się 30 par szczecinek (17 par w części podonotalnej i 13 w opistonotalnej) ustawionych w trzech parach rzędów (oznaczonych licząc od środka do brzegu: j, z, s na części podonotalnej oraz J, Z, S na części opistonotalnej), jednakże u niektórych osobników część szczecinek może być przesunięta poza obręb tarczki. Wszystkie szczecinki idiosomy są prosto zbudowane, a długość większości mieści się w przedziale od 25 do 30 μm; najwięcej, bo 60 μm osiągają szczecinki Z5, a najmniej, 10 μm, szczecinki J5. Brak w części podonotalnej szczecinek z3 oraz szczecinek S1 w części opistonotalnej są cechami wyróżniającymi od większości przedstawicieli grupy multidentatus.