Budowa spodniej części idiosomy wykazuje wyraźny dymorfizm płciowy. U samicy występuje tarczka sternalna o długości 130–150 μm i szerokości 100 μm. Krawędzie tejże tarczki w częściach przednio-bocznych wyciągnięte są w wąskie rogi. Spośród szczecinek sternalnych (st) tylko trzy pierwsze pary leżą na tej tarczce. Para czwarta (st4) leży na błonie tuż za tarczką, a para piąta (st5) na błonie po bokach tarczki genitalnej. Długość tarczki genitalnej wynosi 120 μm, a szerokość 80 μm. Dalej z tyłu leży tarczka analna o długości i szerokości równych od 90 do 100 μm, wyposażona w trzy, rzadziej cztery szczecinki. U samca spód idiosomy ma inne tarczki – tarczkę sternogenitalną i wentrianalną. Tarczka strernogenitalna osiąga 250 μm długości, od 80 do 90 μm szerokości i ma pięć par szczecinek sternalnych. Otwór płciowy samca leży między pierwszą parą szczecinek sternalnych. Tarczka wentrianalna ma 170 μm długości i tyleż szerokości, a z jej powierzchni wyrasta 15 szczecinek.