Leczenie Leczenie obejmuje hamowanie postępu przewlekłej choroby nerek (leczenie chorób współistniejących, zapobieganie chorobom układu krążenia, zapobieganie powikłaniom niewydolności nerek i leczenie nerkozastępcze), wyrównanie hiperkalcemii i hiperfosfatemii, dietę o niskiej zawartości fosforanów (ograniczenie m.in. serów żółtych, orzechów, produktów wysokoprzetworzonych) i suplementację witaminy D. W przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego wykonuje się totalną lub subtotalną paratyreoidektomię (najczęściej wycięcie trzech i pół gruczołów przytarczycznych). Wskazaniami do leczenia operacyjnego są:
zwapnienia w tkankach innych niż kości stężenie parathormonu wyższe od 1000 pg/ml nieustępujące pod wpływem leczenia stężenie wapnia powyżej 3 mmol/l (12 mg/dl) bóle kostne uporczywy świąd skóry
Częstym powikłaniem zabiegu usunięcia przytarczyc jest choroba adynamiczna kości.
W terapii zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej stosuje się kalcymimetyki, np. cynakalcet. Leki te wpływając na obniżenie stężenia parathormonu, skutecznie redukują hiperkalcemię. Zmniejszają również ryzyko nasilenia hiperkalcemii, która może być rezultatem stosowania witaminy D.
Zobacz też pierwotna nadczynność przytarczyc wtórna nadczynność przytarczyc
Przypisy
Kategoria:Choroby endokrynologiczne