Architektura mały|240px|Kampanila parawanowa Portal i fasada Niefortunna „renowacja”, której poddano kościół w 1939 roku, doprowadziła do całkowitej utraty wytwornej fasady z kamienia istryjskiego, której bloki zostały rozebrane i sprzedane, dzięki czemu wejście do kościoła cofnęło się o kilka metrów w porównaniu ze stanem pierwotnym. Dzisiejsza fasada prezentuje się jako prosta, ceglana konstrukcja. Pomimo zmian architektonicznych sam kościół zachował jednak, w przeciwieństwie do wielu innych świątyń weneckich, czysty styl trzynawowej bazyliki bez transeptu.
Kampanila XII-wieczna kampanila została rozebrana w latach 1837–1838, przetrwała jednak jej dolna część, zwieńczona trzyarkadową dzwonnicą parawanową.
Wnętrze Po drobiazgowym ogołoceniu w XIX wieku wnętrze kościoła wzbogaciło się jedynie o nowoczesną mozaikę w szklanych tesserach na wewnętrznej ścianie apsydy, inspirowaną typowymi mozaikami kościołów bizantyjskich i romańskich. Ołtarz główny zdobi obraz Męczeństwo św. Agnieszki pędzla A. Follera. Za ołtarzem znajduje się fresk Ostatnia Wieczerza, zrealizowany przez weneckiego malarza Ernaniego Costantiniego w 1968 roku. W nawach bocznych znajduje się po pięć ołtarzy.
Uwagi
Przypisy
Agnese Kategoria:Architektura romańska w Wenecji Wenecja