Walki o Kobryń Zgodnie z zadaniem 184 pułk piechoty miał obsadzić pozycje na Kanale Królewskim między Kobryniem a Horodecznem. 13 września I batalion pułku przegrupowano z dotychczasowego miejsca zakwaterowania we wsi Bosiacze do wsi Kotasze na południe od Kobrynia, gdzie przystąpił do rozbudowy obrony z trzech kierunków i ubezpieczył ugrupowanie Dywizji "Kobryń" z lewego skrzydła. Tego samego dnia II batalion objął obronę na północ od Kobrynia nad rzeką Muchawiec w rejonie wsi Przyłuki. Oba bataliony działały oddzielnie, dowódca pułku w dniach 16-20 września dowodził grupą obrony ważnego skrzyżowania dróg w Puszczy Rudzkiej mając pod dowództwem dywizyjną kompanię saperów i batalion II/182 pp. Ze względu na spodziewane niemieckie natarcie w kierunku Kobrynia, dowódca dywizji płk Epler wyznaczył I batalion do dokonania wypadu na Żabinkę, gdzie pododdziały niemieckie budowały przyczółek mostowy na Muchawcu oraz czołgi niemieckie stojące na szosie brzeskiej. I Batalion doposażony w granaty i butelki z benzyną wymaszerował nocą 15/16 września, bez kompanii ckm. 16 września o świcie kompanie strzeleckie I batalionu po wykonaniu ok. 45 km marszu wykonały natarcie z rejonu wsi Dziahle na niemiecką obronę I/5 pp zmot. wspartego samochodami pancernymi i artylerią.